درختان سرو، اثر کانو اِیتوکو
(Hinokizu byobu)

تصویر یک درخت سرو تنومند یک نقاشی قرن شانزدهم میلادی با ابعاد یک متر و هفتاد سانتیمتر در چهار متر و شصت سانتیمتر را پر کرده است. تقریبا تمامی زمینه ی نقاشی با ورقه های طلا پوشانده شده است که نقش بدنه ی پرپیچ و خم این درخت تنومند را برجسته میکند. این اثر در نیمه ی دوم قرن شانزدهم میلادی و در دوره ای کشیده شد که بدنبال سالها جنگ داخلی در ژاپن و در زمانی که سرزمین ژاپن در آستانه ی متحد شدن بعنوان یک کشور واحد قرار داشت، حاکمان محلی پرقدرت یکی پس از دیگری سربر می افراشتند. کانو اِی-توکو نقاش این اثر، از هنرمندان محبوب حاکمان پرقدرت زمان بود. وی وارث سنت هنری ابداع شده توسط پدربزرگش بود، مردی که توانست نقاشیهای سنتی آب مرکب چینی را در کنار نقاشیهای ژاپنی با رنگ آمیزیهای پرقدرت، با هم درآمیزد. اِیتوکو صحنه های پرتوان و جالبی را نقاشی میکرد که حاکمان جنگجو آن را تحسین میکردند. این اثر خاص در ابتدا بر روی درهای کشویی محل سکونت یکی از اعضای خاندان امپراتوری نقاشی شده بود اما بعدها بازسازی شد و به یک پاراوان تاشو تبدیل شد. اکثر آثار اِیتوکو در آتش جنگ و درگیری از بین رفتند، اما این نقاشی بعنوان خاطره ی آن زیبایی و شکوه برجا مانده است.