เอ็นเอชเค เวิลด์ > หน้าแรกภาษาไทย > เข้าครัวญี่ปุ่น

คะนิทะมะดง (ข้าวหน้าไข่เจียวเนื้อปู)

คะนิทะมะดง (ข้าวหน้าไข่เจียวเนื้อปู)

ส่วนประกอบ (สำหรับ 4 คน)

ไข่   6 ฟอง
เห็ดหอมตากแห้ง   3 ดอก
ต้นหอมเนะงิ   ½ ต้น
เนื้อปูกระป๋อง   1 กระป๋อง (ประมาณ 110 กรัม)
ถั่วลันเตาต้ม   เล็กน้อย
เกลือ   หยิบมือหนึ่ง
พริกไทย   เล็กน้อย
น้ำมันพืช   เล็กน้อย
ข้าวสวย   4 ที่ (ประมาณ 600 กรัม)

ซอสรสเปรี้ยวหวาน
น้ำ   1½ ถ้วย (300 มิลลิลิตร)
ซีอิ๊วญี่ปุ่นหรือโชยุ   3 ช้อนโต๊ะ
น้ำตาลทราย   3 ช้อนโต๊ะ
น้ำส้มสายชูญี่ปุ่นหรือซุ   3 ช้อนโต๊ะ
พริกไทย   เล็กน้อย

ส่วนผสมสำหรับทำซอสให้เหนียวขึ้น
แป้งข้าวโพด   2½ ช้อนโต๊ะ
น้ำ   5 ช้อนโต๊ะ

คะนิทะมะดง (ข้าวหน้าไข่เจียวเนื้อปู) คะนิทะมะดง (ข้าวหน้าไข่เจียวเนื้อปู) คะนิทะมะดง (ข้าวหน้าไข่เจียวเนื้อปู)

วิธีทำ

  1. แช่เห็ดหอมตากแห้งในน้ำและซอยเป็นเส้นบาง ๆ ซอยต้นหอมเนะงิเป็นเส้นบาง ๆ ยาวประมาณ 4 เซนติเมตร เก็บกระดูกอ่อนที่ติดอยู่ในเนื้อปูทิ้ง
  2. อุ่นน้ำมันพืช 2 ช้อนชาในกระทะ ผัดต้นหอมเนะงิ ตามด้วยเห็ดหอม ปรุงรสด้วยเกลือและพริกไทย จากนั้นตักออกจากกระทะ
  3. ตอกไข่ใส่ชามอ่าง ตีไข่แดงและไข่ขาวให้เข้ากัน ปรุงรสด้วยเกลือและพริกไทย แบ่งออกเป็น 4 ส่วนเท่า ๆ กันเพื่อทอดไข่เจียว 4 ที่ ใส่ต้นหอมและเห็ดหอมที่ผัดแล้ว เนื้อปูและน้ำจากเนื้อปูในกระป๋องลงไปผสมในไข่
  4. อุ่นน้ำมันพืช 2 ช้อนชาในกระทะบนไฟระดับปานกลาง ทอดไข่ทีละส่วนในกระทะจนไข่อยู่ในสภาพครึ่งสุกครึ่งดิบ ใช้จานแบนกดคว่ำลงบนกระทะ และพลิกกระทะให้ไข่กลับด้านไปอยู่บนชาม และเลื่อนไข่จากจานไปยังกระทะเพื่อทอดอีกด้าน
  5. อุ่นส่วนผสมสำหรับทำซอสทั้งหมดในหม้อ ผสมแป้งข้าวโพดเข้ากับน้ำและค่อย ๆ เทใส่ลงไปผสมพร้อมกับกวนส่วนผสมในหม้อไปเรื่อย ๆ จนซอสเหนียวข้นขึ้น
  6. วางไข่เจียวบนข้าวสวยร้อน ๆ ในชาม ราดซอสรสเปรี้ยวหวานบนไข่เจียวให้ชุ่มและแต่งหน้าด้วยถั่วลันเตาต้มเล็กน้อย
อาหารจีนแบบญี่ปุ่น
คะนิทะมะดง (ข้าวหน้าไข่เจียวเนื้อปู) เป็นอาหารที่ได้รับการคิดขึ้นมาในญี่ปุ่นให้มีลักษณะของอาหารจีน นอกจากนี้ยังมีอาหารจีนที่ได้รับการดัดแปลงให้ถูกปากคนญี่ปุ่นอีกหลายชนิด เช่น ราเมงที่เป็นที่นิยมรับประทานกันมากถึงขนาดเรียกว่าเป็น “อาหารประจำชาติของญี่ปุ่น” ราเมงเดิมมาจากจีน ในภาษาจีนเรียกว่า lamian หมายถึง บะหมี่ที่ดึงและยืดด้วยมือ เริ่มมีให้เห็นในญี่ปุ่นเมื่อประมาณกว่า 100 ปีที่แล้วในสมัยเมจิ จากชุมชนคนจีนที่เข้ามาอยู่อาศัยบริเวณท่าเรือต่าง ๆ เช่น โยโกฮาม่า นางาซาคิ เป็นต้น ซึ่งต่อมาก็ได้แพร่ขยายกลายเป็นที่รู้จักกันทั่วญี่ปุ่น ราเมงนี้ได้รับการดัดแปลงมากมาย มีการปรับรสชาติให้ถูกปากคนญี่ปุ่น ทำให้เกิดราเมงน้ำซุปรสโชยุ น้ำซุปรสมิโซะหรือเต้าเจี้ยวบดของญี่ปุ่น

เกี๊ยวซ่าก็เป็นอาหารที่มาจากจีนและได้รับความนิยมมากในญี่ปุ่นพอ ๆ กับราเมง ปกติแล้ว ที่จีนจะนำไปต้มรับประทาน แต่ที่ญี่ปุ่นจะนำไปทอด เกี๊ยวซ่าของญี่ปุ่นยังมีลักษณะพิเศษคือใช้กระเทียมด้วย

กลับไปที่ต้นหน้านี้